www.Maghsad.com

در این تاپیک سعی شده متن ترانه های محسن نامجو بصورت منسجم قرار گیرد.


برای اطلاعات بیشتر متن زیر را مطالعه نمایید.ضمنا نویسنده این مقاله و منبع مورد استفاده این تاپیک در پایان همین پست قید شده.

بیوگرافی - محسن نامجو


«محسن نامجو» متولد سال 1355 در تربت جام است. از سال 67 با یادگیری سولفژ و نت خوانی، همچنین آموزش ردیف آوازی نزد «نصرالله ناصح پور» (که از جمله شاگردانش می توان به صدیق تعریف یا هنگامه اخوان اشاره کرد) پی گیری جدی هنر موسیقی را آغاز کرد. نامجو سال 73 وارد دانشکده تئاتر شد و سال بعد هم به دانشگاه هنرهای زیبا پا گذاشت تا موسیقی بخواند. او تاکنون برای حدود 8 نمایش موزیک ساخته که از جمله آن ها می توان «تکیه ملت» (به کارگردانی حسین کیانی) را نام برد که سال گذشته به روی صحنه رفت. همچنین «من باید برم، خیلی دیرم شده» (نوشته محمد چرم شیر و کارگردانی محمد عاقبتی).
نامجو برای چند فیلم هم موزیک متن ساخته؛ از جمله: برای آمدنت دعا می کنم (که نوروز 86 از تلویزیون ایران پخش شد)، حفره، اقوام، کنتراست، در سه ثانیه اتفاق افتاد، مرگ مرگ و... ضمناً «سامان سالور» از فعالیت های نامجو فیلم مستندی ساخته به نام «آرامش با دیازپام ده».
این موزیسین جوان از سال 82 شروع به ضبط آثار خود کرد که حاصل این کار، تهیه حدود 30 تراک در قالب 4 آلبوم منتشر نشده است؛ آلبوم هایی که نام های عجیب و غریبی هم دارند: باد و بودا، جبر جغرافیایی، ترنج و عقاید نوکانتی. تهیه کننده همه این آلبوم ها خود او بوده است. اما مشکل اینجاست که نامجو هنوز موفق نشده کارهای خود را منتشر کند. او مشکلاتی که سر راه انتشار آلبوم هایش وجود دارد را مورد به مورد شرح می دهد: «اول این که کارهای من سبک شناخته شده ای ندارند؛ یا بهتر بگویم: در هیچ سبکی نیستند!»
در اینباره باید گفت به خاطر تلفیقی بودن موزیک نامجو، نه تنها تهیه کنندگان و تولید کنندگان موسیقی، بلکه مسئولان مرکز موسیقی اداره ارشاد هم تمایل چندانی به انتشار آلبوم های نامجو ندارند.
او توضیح می دهد: «چون در کارهایم آواز سنتی با سبک هایی مثل راک و بلوز تلفیق شده و کلیشه های رایج آواز ایرانی را شکسته، مسلماً حساسیت برانگیز است. تا به حال چنین موزیکی نبوده و همه علیه اش جبهه می گیرند.»
نامجو مشکل دیگر را اشعار کارهاش می داند؛ انتخاب های او غالباً توجه برانگیز و البته دردسر ساز از آب در آمدند، چیزی که از قبل هم پیش بینی می شد و رد ترانه های او چندان غیرمنتظره نبود. علاوه بر چند شعر از حافظ و مولوی، بیشتر این ترانه ها از سروده های خود خواننده و آهنگساز هستند. به هرحال محسن نامجو آلبوم «ترنج» اش را به اداره ارشاد ارائه کرد ولی مطابق انتظار، نتوانست مجوز بگیرد. و حالا گرچه این جوان ناامید از انتشار قانونی آثارش، شاهد پخش زیرزمینی CDکارهایش است ولی همچنان بر دنبال کردن سبک خود تاکید دارد و دست از ساختن، خواندن و نواختن بر نداشته است.
مطلب زیر توسط «سندباد نجفی» یکی از دوستداران نامجو نوشته و در وبلاگ او منتشر شده است.
سایت بی بی سی درباره نامجو نوشته است: «بیش از سی سال سن دارد و آموزش موسیقی را در نوجوانی از كلاسهای آواز و نت خوانی شروع كرده؛ دستگاهها و ردیف های موسیقی سنتی ایرانی را ابتدا با استاد شاکری و بعد پیش یکی از بهترین ردیف دان ها، نصرالله خان ناصح پور، یاد گرفته است. بعد از ورودش به دانشکده موسیقی هنرهای زیبا، با دنیای موسیقیایی جدیدی آشنا شد و کم کم موسیقی هایی که می شنید، استادانش شدند؛ و دیگر نه فقط مثل گذشته موسیقی سنتی، بلکه همه نوع سبک موسیقی را گوش می کرد. با این روحیه جدید، ماندن در دانشگاه (که هنوز با موسیقی، متعصبانه برخورد می کند) برایش سخت شد و دانشگاه را ذهناً و عملا ترک کرد. محسن نامجو سبکهای مختلف موسیقی را آنقدر خوب می شناسد که توانسته از آنها در خلق آثاری منحصر به فرد، استفاده کند. در آهنگ های او ریتم ها و سبک های راک، سنتی، جاز، محلی، بلوز، خراباتی و... به گونه ای شنیده می شوند که گویی با نامجو هویتی تازه یافته اند.

از دیگر خصوصیت های موسیقی نامجو، نگاه او به خوانندگی است؛ از حنجره او هر صدایی که از موجودات زنده در می آید را می توان شنید. او در توضیح این نکته می گوید: «حنجره یك ابزار صوتی است كه هر صدایی می توان با آن ایجاد كرد. با چنین نگاهی به حنجره، دیگر مقوله سبك موسیقی بی معنی می شود و رنگ می بازد. یعنی ما دیگر چیزی به عنوان سبك آوازی نخواهیم داشت. من به عنوان یک خواننده، نمی توانم بگویم که خواننده سنتی، پاپ و یا خواننده راک هستم، فقط می توانم بگویم که می خوانم، فقط همین؛ البته اگر بشود اسم این ها را خواندن گذاشت. بهتر است بگویم که من از خودم صدا در می آورم، حالا این صدا شامل همه چیز حتی صدای حیوانات می شود.»

نویسنده:حمید عظیمی
منبع

بگو بگو
که چه کارت کنم بگو


که چه کارت کنم ز گریه جویم و دل را

بگو بگو
که شکارت کنم بگو
که شکارت کنم به غمزه مویم و آه

ببین ببین
که فغانت کنم ببین
که فغانت کنم ز خنده چینم و لب را

ببین ببین
که نشانت کنم ببین
که نشانت کنم ز فتنه کینم و آه


نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه‌های غریبانه قصه پردازم
به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار
که از جهان ره و رسم سفر براندازم
من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم
خدای را مددی ای رفیق ره تا من
به کوی میکده دیگر علم برافرازم


بیا بیا
که نگارت شوم بیا
که نگارت شوم به طرفه سایم و تن را

بیا بیا
به زیارت شوم بیا
به زیارت شوم چو خسته‌ پایم و آه

همای اوج سعادت به دام ما افتد
اگر تو را گذری بر مقام ما افتد
حباب وار براندازم از نشاط کلاه
اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد
به ناامیدی از این در مرو بزن فالی
بود که قرعه‌ی دولت به نام ما افتد

شکن شکن
که شیارت کنم شکن
که شیارت کنم ز شرح شاهد و شور آه

شکن شکن
چه شرارت کنم شکن
چه شرارت کنم ز شمس شاهد و شور

بیا بیا
که نگارت شوم بیا
که نگارت شوم به طرفه سایم و تن را

بیا بیا
به زیارت شوم بیا
به زیارت شوم چو خسته ‌پایم و آه

ببین ببین
که فغانت کنم ببین
که فغانت کنم ز خنده چینم و لب را

ببین ببین
که نشانت کنم ببین
که نشانت کنم ز فتتنه کین‌م و آه


بیا و کشتی ما در شط شراب انداز
خروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز
به نیمه‌شب اگرت آفتاب می‌باید
ز روی دختر گل‌چهر رز نقاب انداز
به ناامیدی از این در مرو بزن فالی
بود که قرعه دولت به نام ما افتد

بگو بگو
که چه کارت کنم بگو


که چه کارت کنم ز گریه جویم و دل را

بگو بگو
که شکارت کنم بگو
که شکارت کنم به غمزه مویم و آه


نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه‌های غریبانه قصه پردازم
به نیمه‌شب اگرت آفتاب می‌باید
ز روی دختر گل‌چهر رز نقاب انداز
همای اوج سعادت به دام ما افتد
اگر تو را گذری بر مقام ما افتد
حباب وار براندازم از نشاط کلاه
اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد
به ناامیدی از این در مرو بزن فالی
بود که قرعه دولت به نام ما افتد

دلا دیدی که خورشید از شب سرد
چو آتش سر ز خاکستر بر آورد
زمین و آسمان، گلرنگ و گلگون
جهان دشت شقایق گشت ازین خون
نگر تا این شب خونین سحر کرد
چه خنجرها که از دل‌ها گذر کرد

نگر تا این شب خونین سحر کرد
نگر تا این شب خونین سحر کرد
چه خنجرها که از دل‌ها گذر کرد
چه خنجرها که از دل‌ها گذر کرد
ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت


ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت


به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت

دلا دیدی که خورشید از شب سرد
چو آتش سر ز خاکستر بر آورد
زمین و آسمان گلرنگ و گلگون
زمین و آسمان گلرنگ و گلگون
جهان دشت شقایق گشت ازین خون

نگر تا این شب خونین سحر کرد
نگر تا این شب خونین سحر کرد
چه خنجرها که از دل‌ها گذر کرد
چه خنجرها که از دل‌ها گذر کرد
ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت


ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
صدای خون در آواز تذرو است
دلا این یادگار خون سرو است
دلا این یادگار خون سرو است
دلا این یادگار خون سرو است

هیچ Lyrics


بنگر به جهان، بنگر به جهان، چه طرف بربستم؛ هیچ


وز حاصل عمر، وز حاصل عمر، چیست در دستم؛ هیچ
شمع طَرَبم، شمع طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ
من جام جم‌ام، من جام جم‌ام، ولی چو بشکستم، هیچ

افسوس که بی‌فایده فرسوده شدیم
وز داس سپهر سرنگون سوده شدیم
دردا ندامتا که تا چشم زدیم
نابوده به کام خویش نابوده شدیم

اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حل معما نه تو خوانی و نه من
هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده براُفتد نه تو مانی و نه من

از من اثری ز سعی ساقی مانده‌ست
وز زمزمه‌ی عطر اقاقی مانده‌ست
وز باده‌ی دوشین قدحی بیش نماند
از عمر ندانم که چه باقی مانده است

بنگر به جهان، بنگر به جهان، چه طرف بربستم؛ هیچ
وز حاصل عمر، وز حاصل عمر، چیست در دستم؛ هیچ
شمع طَرَبم، شمع طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ
من جام جم‌ام، من جام جم‌ام، ولی چو بشکستم، هیچ

یار، مرا
غار، مرا
عشق جگرخوار، مرا
یار، تویی
غار، تویی
خواجه نگهدار مرا
یار، مرا
غار، مرا

نوح، تویی
روح، تویی
فاتح و مفتوح، تویی
سینه‌ی مشروح، سینه‌ی مشروح، تویی
بر درِ اسرار مرا
یار، مرا
غار، مرا

نور، تویی
سور، تویی
دولت منصور، تویی
مرغ کهیتور ، مرغ کهیتور ، تویی
خسته به منقار، خسته به منقار، مرا
یار، مرا
غار، مرا

قطره تویی، بحر تویی
لطف تویی، قهر تویی
قطره تویی، بحر تویی
لطف تویی، قهر تویی
قند، تویی
زهر، تویی
بیش میازار، بیش میازار، بیش میازار، مرا

یار، مرا
غار، مرا

یار، مرا
غار، مرا
عشق جگرخوار، مرا
یار، تویی
غار، تویی
خواجه نگهدار مرا
یار، مرا
غار، مرا

» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : آیینه
     



آیینه Lyrics

جسم خاک از عشق در افلاک شد
کوه در رقص آمد و چالاک شد

جسم خاک از عشق در افلاک شد
کوه در رقص آمد و چالاک شد

آینه ات دانی چرا غمـــــــــاز نیست
زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

شاد باش ای عشق خوش سودای ما

ای طبیب جمله علت های ما

ای دوای نخوت و ناموس ما

ای تو افلاطون و جالینوس


چون که گل رفت و گلستان در گذشت
نشنوی زان پس ز بلبل سرگذشت

چون که گل رفت و گلستان شد خراب
بوی گل را از چه جوییم از گلاب
بوی گل را از چه جوییم از گلاب



آینه ات دانی چرا غمـــــــــاز نیست
زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

آینه ات دانی چرا غمـــــــــاز نیست
زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

» ترانه سرا
( مولوی )
» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : مست و خراب
     



مست و خراب

این کژ و راست می روی این کژ و راست می روی ،
باز چه خورده ای بگو
مست و خراب می روی مست و خراب می روی ،
خانه به خانه کو به کو
با که حریف بوده ای ؟ بوسه ز که ربوده ای ؟
زلف که را گشوده ای؟ زلف که را گشوده ای؟
حلقه به حلقه مو به مو
حلقه به حلقه مو به مو
حلقه به حلقه مووووو به مو
راست بگو, به جان تو, ای دل جانم آن تو
ای دل همچو شیشه ام ای دل همچو شیشه ام
خورده میت سبو سبو
خورده میت سبو سبو
خورده میت سبووووو سبو
راست بگو نهان مکن ،
پشت به عاشقان مکن
چون خمشااان بی گنه،
روووی بر آسمان مکن
چشمه کجاست تا که من، چشمه کجاست تا که من
آب کشم سبو سبو
آب کشم سبو سبو
آب کشم سبووووو سبو
لقمه ی هر خورنده را،
لقمه ی هر خورنده را
در خور او دهد خدای
آنچه گلو بگیردت ، آنچه گلو بگیردت
حرص مکن، مجو مجو
حرص مکن، مجو مجو
حرص مکن، مجووووو مجو


این کژ و راست می روی این کژ و راست می روی ،
باز چه خورده ای بگو
مست و خراب می روی مست و خراب می روی ،
خانه به خانه کو به کو
خانه به خانه کو به کو
خانه به خانه کو به کو
خانه به خانه کو به کو

» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : نو بهاری
     



نو بهاری

چون است حال بستان ای باد نو بهاری
کز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری

گل نسبتی ندارد با روی دلفریبت
تو در میان گل‌ها چون گل میان خاری


ای گنج نوشدارو بر خستگان گذر کن
مرهم بدست و ما را مجروح می‌گذاری
عمری دگر بباید بعد از وفات ما را


عمری دگر بباید بعد از وفات ما را


کاین عمر طی نمودیم ...
کاین عمر طی نمودیم ...
اندر امیدواری، اندر امیدواری، اندر امیدواری ...

چون است حال بستان ای باد نو بهاری
کز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری

گل نسبتی ندارد با روی دلفریبت
تو در میان گل‌ها چون گل میان خاری
چون گل میان خاری ...


ای گنج نوشدارو بر خستگان گذر کن
مرهم بدست و ما را مجروح می‌گذاری
عمری دگر بباید بعد از وفات ما را


عمری دگر بباید بعد از وفات ما را


کاین عمر طی نمودیم ...
کاین عمر طی نمودیم ...
اندر امیدواری ...
اندر امیدواری ...
اندر امیدواری ...
اندر امیدواری ...

» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : دوخانی
     



دوخانی

تو چه مظهری که ز جلوه‌ی تو صدای صیحه‌ی قدسیان
گذرد ز ذروه‌ی لامکان، که ‌خوشا‌ جمال‌ ازل ‌خوشا

ز شکنج زلف تو هر شکن، گرهی فتاده بـه کار من
ز گره ‌گشایی زلف خود، تو ز کار من گرهی گشا

نفحات وصلک اوقـدت، جـمرات شوقک فی الحشا (1)
ز غمت به سینه کم ‌آتشی ‌که نـزد ‌زمانه ‌کما تشا (2)

چه جفا که «جامی» خسته دل ز جدایی تو نمی‌کشد
قدم ‌از طریق وفا مکش سوی عاشقان جفاکشا...

---------


1 - نسیم وصل تو، آتش اشتیاق را در دل شعله‌ور ساخت (چنانکه باد بر آتش بدمد)

2 - کما تشا: چنانکه میخواهی

» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : شیوه نوشین لبان
     



شیوه نوشین لبان


شیوه‌ی نوشین لبان، خدا خدا


چهره نشان دادن است عزیز من
پیشه‌ی اهل نظر، دیدن و جان دادن است
چون به لعل‌ش می‌رسی، خدا خدا
جان بده و دم مزن عزیز من
مُزد چنین عاشقی، نقد روان دادن است

من از دست غمت، من از دست غمت، عزیزم
چه مشکل ببرم جان، چه مشکل ببرم جان
با ما بی‌وفا تو که نبودی
بی‌مهر و وفا تو که نبودی
پُر جور و جفا تو که نبودی
دور از دل ما تو که نبودی
من از دست غمت، من از دست غمت، عزیزم
چه مشکل ببرم جان، چه مشکل ببرم جان

شیوه‌ی نوشین لبان، خدا خدا


چهره نشان دادن است عزیز من
پیشه‌ی اهل نظر، دیدن و جان دادن است
پیشه‌ی اهل نظر، دیدن و جان دادن است
پیشه‌ی اهل نظر، دیدن و جان دادن است

» ترانه سرا
( باباطاهر )
» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : ای یار یارم
     



ای یار یارم

به صحرا بِنگرُم صحرا تِه وینُم صحرا تِه وینُم
به دریا بنگرم دریا تِه وینم دریا تِه وینم
به صحرا بنگرم صحرا تِه وینم صحرا تِه وینم
به دریا بنگرم دریا تِه وینم دریا تِه وینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت کوه و در و دشت
نشان از قامت رعنا تِه وینم رعنا تِه وینم
ای یارم ای یار یار یارم ای یار


یار یارم ای یار ای یارم ای یار
دو زلفونت بود تار ربابم تار ربابم
چه مى‏خواهى از این حال خرابم حال خرابم
تو که با مو سر یارى ندارى یارى ندارى
چرا هر نیمه شو آیى به خوابم آیى به خوابم
ای یارم ای یار یار یارم ای یار


یار یارم ای یار ای یارم ای یار
نسیمى کز بُن آن کاکل آیو آن کاکل آیو
مرا خوشتر ز بوى سنبل آیو سنبل آیو
چو شو گیرم خیالت را در آغوش در آغوش
سحر از بسترم بوى گل آیو بوى گل آیو
ای یارم ای یار یار یارم ای یار


جان یارم ای یار ای یارم ای یار
دو زلفونت بود تار ربابم تار ربابم
چه مى‏خواهى از این حال خرابم حال خرابم
تو که با مو سر یارى ندارى یارى ندارى
چرا هر نیمه شو آیى به خوابم آیى به خوابم
ای یارم ای یار یار یارم ای یار


یار یارم ای یار ای یارم ای یار
به صحرا بِنگرُم صحرا تِه وینُم صحرا تِه وینُم
به دریا بنگرم دریا تِه وینم دریا تِه وینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت کوه و در و دشت
نشان از قامت رعنا ته وینم رعنا ته وینم
ای یارم ای یار یار یارم ای یار


جان یارم ای یار ای یارم ای یار

» ترانه سرا
( مولوی )
» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : مست و خراب
     



مست و خراب

این کژ و راست می روی این کژ و راست می روی ،
باز چه خورده ای بگو
مست و خراب می روی مست و خراب می روی ،
خانه به خانه کو به کو
با که حریف بوده ای ؟ بوسه ز که ربوده ای ؟
زلف که را گشوده ای؟ زلف که را گشوده ای؟
حلقه به حلقه مو به مو
حلقه به حلقه مو به مو
حلقه به حلقه مووووو به مو
راست بگو, به جان تو, ای دل جانم آن تو
ای دل همچو شیشه ام ای دل همچو شیشه ام
خورده میت سبو سبو
خورده میت سبو سبو
خورده میت سبووووو سبو
راست بگو نهان مکن ،
پشت به عاشقان مکن
چون خمشااان بی گنه،
روووی بر آسمان مکن
چشمه کجاست تا که من، چشمه کجاست تا که من
آب کشم سبو سبو
آب کشم سبو سبو
آب کشم سبووووو سبو
لقمه ی هر خورنده را،
لقمه ی هر خورنده را
در خور او دهد خدای
آنچه گلو بگیردت ، آنچه گلو بگیردت
حرص مکن، مجو مجو
حرص مکن، مجو مجو
حرص مکن، مجووووو مجو


این کژ و راست می روی این کژ و راست می روی ،
باز چه خورده ای بگو
مست و خراب می روی مست و خراب می روی ،
خانه به خانه کو به کو
خانه به خانه کو به کو
خانه به خانه کو به کو
خانه به خانه کو به کو

» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : آیینه
     



آیینه

جسم خاک از عشق در افلاک شد
کوه در رقص آمد و چالاک شد

جسم خاک از عشق در افلاک شد
کوه در رقص آمد و چالاک شد

آینه ات دانی چرا غمـــــــــاز نیست
زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

شاد باش ای عشق خوش سودای ما

ای طبیب جمله علت های ما

ای دوای نخوت و ناموس ما

ای تو افلاطون و جالینوس


چون که گل رفت و گلستان در گذشت
نشنوی زان پس ز بلبل سرگذشت

چون که گل رفت و گلستان شد خراب
بوی گل را از چه جوییم از گلاب
بوی گل را از چه جوییم از گلاب



آینه ات دانی چرا غمـــــــــاز نیست
زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

آینه ات دانی چرا غمـــــــــاز نیست
زانکه زنگار از رخش ممـــــتاز نیست

» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : یار مرا
     



یار مرا

یار، مرا
غار، مرا
عشق جگرخوار، مرا
یار، تویی
غار، تویی
خواجه نگهدار مرا
یار، مرا
غار، مرا

نوح، تویی
روح، تویی
فاتح و مفتوح، تویی
سینه‌ی مشروح، سینه‌ی مشروح، تویی
بر درِ اسرار مرا
یار، مرا
غار، مرا

نور، تویی
سور، تویی
دولت منصور، تویی
مرغ کهیتور ، مرغ کهیتور ، تویی
خسته به منقار، خسته به منقار، مرا
یار، مرا
غار، مرا

قطره تویی، بحر تویی
لطف تویی، قهر تویی
قطره تویی، بحر تویی
لطف تویی، قهر تویی
قند، تویی
زهر، تویی
بیش میازار، بیش میازار، بیش میازار، مرا


یار، مرا
غار، مرا

یار، مرا
غار، مرا
عشق جگرخوار، مرا
یار، تویی
غار، تویی
خواجه نگهدار مرا
یار، مرا
غار، مرا

» خواننده : محسن نامجو
» آلبوم : سنتی ها
» آهنگ : هیچ
     



هیچ


بنگر به جهان، بنگر به جهان، چه طرف بربستم؛ هیچ


وز حاصل عمر، وز حاصل عمر، چیست در دستم؛ هیچ
شمع طَرَبم، شمع طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ
من جام جم‌ام، من جام جم‌ام، ولی چو بشکستم، هیچ

افسوس که بی‌فایده فرسوده شدیم
وز داس سپهر سرنگون سوده شدیم
دردا ندامتا که تا چشم زدیم
نابوده به کام خویش نابوده شدیم

اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حل معما نه تو خوانی و نه من
هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده براُفتد نه تو مانی و نه من

از من اثری ز سعی ساقی مانده‌ست
وز زمزمه‌ی عطر اقاقی مانده‌ست
وز باده‌ی دوشین قدحی بیش نماند
از عمر ندانم که چه باقی مانده است

بنگر به جهان، بنگر به جهان، چه طرف بربستم؛ هیچ


وز حاصل عمر، وز حاصل عمر، چیست در دستم؛ هیچ
شمع طَرَبم، شمع طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ
من جام جم‌ام، من جام جم‌ام، ولی چو بشکستم، هیچ